Kitap Zekayı Kibarlaştırır...
Ana sayfa » Evrendeki Sen Mucizesi

Evrendeki Sen Mucizesi

tarafından Tuğçe

Hayatın karmaşası içinde bir durup beklemek insanı korkutuyor. Öyle bir kaos ki, durduğun an çarpacaklar ve yıkılacaksın gibi geliyor – senle birlikte herkes belki de, domino taşı misali.. Bir stop düğmesi lazım geliyor, belli ki bir acil durum valfi – kendine getirmeli..insanı..bu düzeni..

Karmaşanın halkasında mıyım ? Yoksa tam olarak merkezinde mi ? Bilmiyorum..suya atılan taşın verdiği ahenkli resim misali.. Belli ki durmadan tam gaz devam etmeli..tökezleyip düşsen de, göze alacak kadar sürünmeyi.. Düşe kalka büyüyecek, ilerleyerek gelişecek ve katiyen bir diğeri ile aynısını tecrübe edemeyecektik..

Karmaşa diye görünen aslında mucizeydi. Heyecanlandıran tam da buydu !..yolları sınırsız olasılıklara taşıyan.. Belirsizlik ise hiç sevilmeyeni, çıkmaz sokaklarda debelenip durduğun, bu çıkmazların labirentlerinde yol almayı düşlerken, kaybettiğin yolun..yolun sonuna gelip rahat nefes almaktı hedefin..

insan aynadır
İnsan bir aynadır ve oradan gelir sır…

Mucize ise yolculuktu ve bu yolculukta labirentlere rağmen, çıkmaza girdiğin halde bir çıkar yol mutlaka vardır dedirtendi.. Sonsuz inanç sonsuz olasılıkları doğurur.. Mucize dediğin nedir ki ? İnsanın zihninde, ışıl ışıl parıldayan bir sihirli değnek mi beliriyor ya da ansızın ortaya çıkan bir peri mi ? Ne bileyim seni başka diyarlara götürecek tılsımlı bir kutuyu açmanla başlıyordur her şey belki.?? Hep yokken var olan ve de hep imkansız gibi.. Şaşırtan ve büyüleyeni.. İnsan bir aynadır ve ordan gelir sır.. Kendi içindekini kendine gösterebilmek ve bu sırrı bölüşebilmektir mucizenin asıl keşfi..

Ama bazen insan kendi içinde iki arada, ortada bir yerlerde kalıyor işte.. Ve bütünlükten o kadar uzak ki, bu mesafe spiritüel anlamda bile kendi içinde ayrışıyor, bir kalıba oturamıyor.. Ruh ile beden ayrı telden çalıyor.. Bir form olarak bile insanı tanımlayamazken, melek gibi tabirini kullanmaktan alıkoyup şeytanla iş birliğine oturmaya zorluyor.. Halbuki olay zamansızlık içinde zamanı yakalayabilmek.. Ama bizde yine şartlar en büyük bahanemiz ve insansıcılık tek başına tanımlanamayan bir cisim halini alıyor..

Yine eksik.. Hep eksik.. Çokça eksik..

İlgili Paylaşımlar

Yorum Yap