Kitap Zekayı Kibarlaştırır...
Ana sayfa » ÜŞÜYORUM…

ÜŞÜYORUM…

tarafından Demet Asel


Ellerim öksüz, gözlerim yetim, gülüşlerim kimsesiz kaldı ardında. Hakkım yoktu kal demeye, tutamdın seni giderken ötelere. Açmak istemdim gözlerimi sabaha, başlamasın gün, akmasın zaman, geçmesin saatler. Hep 00:00 da kitlensin geceler hiç 00:01 geçmesin bundan sonra. Gün dönmesin, yarın olmasın, güneş doğmasın ısıtmayacak nasıl olsa. Rüzgarlar sert esecek artık, yağmur ıslatmayacak, denizler kurudu, gökyüzü mavi bile değil. Bakmayı unuttum tüm bu güzelliklere umut tükendi bir kere, sen olmayacaksan bu güzelliklerde isyana düşmem ama göremem bende güzeli bundan böyle. Senin gözlerinden bakmak anlam kattı gözlerime, sana parlıyorlarmış şimdi anla, feri söndü, içinde gülüş yok, bakışımda anlam yok, görüşümde güzele dair hiç bir şey yok. Nefes almak yaşamak ya yaşıyorum işte korkma. Sensiz, senle ! Sana gelemeden, senden bir adım öteye gidemeden, senin ellerinde yüreğim benim yüreğimde sevgin…


40 MİLYON MUM YAKTIM İÇERİME, DAHA ÇOK ACISIN CANIM DİYE. TEK MUM KALMADAN GİDECEĞİM BULUŞACAĞIMIZ YERE. HİÇ DİNMEYECEK SEVDAN, HİÇ BİTMEYECEK HASRETİN VE BEN SENİ HEP İLK GÜNDEN ÇOK SEVECEĞİM !!!

Allah’a emanet ettiklerinizi ölmeden görürsün mutlaka derler ya; bir umut İşte hala, biten diğer umutlara inatla…

İlgili Paylaşımlar

Yorum Yap